|
Po kilku zwycięskich starciach Galba zdecydował się zimować na północ od przełęczy, w górskiej wiosce. Jednak po kilku dniach górale, ?wykorzystując nasze zmęczenie,
zaczęli niszczyć wał [obozu] i zasypywać rowy..." (III, 5).
Rzymianie wprawdzie odparli atak, ale ponieważ brako-
wało im żywności, Galba kazał następnego dnia spalić
wieś i wycofał się do ?Prowincji". /
W ten sposób pierwsza próba pokonania przez Rzymian północnych górali zaalpejskich zakończyła się niepowodzeniem. Jednakże Galba zebrał wówczas dokładne wiadomości na temat górnego biegu Rodanu i prawdopodobnie - o źródłach Renu, biorącego początek w tychże Alpach Le-pontyńskich, ale płynącego w przeciwną stronę: już w tym samym roku Cezar stwierdza, że ?Ren powstaje w kraju alpejskiego ludu Lepońtii..." (IV, 10).
Wyprawy Cezara do Germanii i Brytanii
Pierwsze wkroczenie do Germanii. Jedno z plemion germańskich opanowało obszar między prawymi dopływami Renu: Ruhrą (235 km) i Luppią (Lippe, 237 km), a drugie - między Lippe a tą prawą odnogą dolnego Renu, którą Rzymianie nazwali później Na valia (nazwa hol. Ijssel). Plemiona te, wyparte ze swych terytoriów przez inne plemiona germańskie po trzyletniej tułaczce dotarły do dolnego Renu zimą na przełomie 56/55 r. W tym czasie po obydwu stronach Renu mieszkały belgijskie plemiona Menapiów. Przybysze wybili mieszkańców prawobrzeża, przeprawili się przez Ren ich łodziami i po opanowaniu lewobrzeżnych osad Menapiów, przetrwali zimę dzięki ich zapasom.
|
