|
przypływów i odpywóv, lcz wlewa się głęboko w ląd i okrąża go, a nawt męczj wyżyny i góry się wciska..."
Od kupców ora zda^óv Agrykola zebrał także dokładne informacje o Iiaidi: ?Wyspa ta jest niewielka w porównaniu z JrytaiL, ile przewyższa powierzchnię wysp Naszego Mora. Gey klimat, charakter i zwyczaje mieszkańców Hibenii ikwśle różnią się od Brytanii..." (24).
Czterej cesarze rzimscyv )ółnocnej Brytanii. Od czasu odwołania Agrykol do kynu (85 r. n.e.), Rzymianie panowali w północnejBrytuiijeszcze ok. 20 lat: ?... stąd też pochodzi zadziwiająca ziaoność u Ptolemeusza tych odległych miejsc" (Tbmsoi) Kźniej jednak wzrosła częstotliwość najazdów. Ealedaw , a szczep Brigantes wznieciwszy powstanie, Dzgrorił egion stacjonujący w Yorku. Wówczas do Brytaiii pyłył osobiście cesarz Publiusz
Kliusz Hadrian (dla cesarza tego charakterystyczne było odwiedzanie nawet najbardziej odległych prowincji rzymskich). Podobnie jak na innych niespokojnych granicach, Hadrian zdecydował przejść od natarcia do obrony. Polecił więc w 123 r. zbudować na północy, w najwęższym miejscu rzymskiej Brytanii, w pobliżu równoleżnika 55°, stukilometrowy wał obronny, biegnący od ujścia rzeki Ty-tii! na wschodzie, do zatoki Solway Firth na zachodzie, który od jego imienia zaczęto nazywać Wałem Hadriana (Vallum Hadriani).
|
