|
Tak wczesne powstanie Gadiru nie zostało dotąd potwierdzone przez archeologów, a najstarsze znaleziska z tego rejonu pochodzą z VII w. p.n.e. Jest jednak prawdopodobne, że wybrzeże południowe Półwyspu Pirenejskiego zostało skolonizowane znacznie wcześniej niż przeciwległe wybrzeże afrykańskie; wszak w południowej Hiszpanii Fenicjanie zyskiwali i znajdowali znacznie cenniejsze towary (metale kolorowe) niż w Afryce Północno-Zachodniej, która mogła im dać jedynie produkty rolne.
Sporny pozostaje problem, jak daleko na północ od Gadiru żeglowali Fenicjanie wzdłuż brzegów Europy. Wyprawy te związane były z dostawami cyny do krajów śródziemnomorskich z ziem zwanych Kassyterydami (Wyspy Cynowe). Gdzie jednak ich szukać? I czy rzeczywiście Kassyterydy były wyspami, a nie półwyspami? Większość historyków utożsamia je z Wyspami Brytyjskimi, ponieważ w Kornwalii znajdują się stare kopalnie rudy cyny, eksploatowane na wiele wieków przed panowaniem rzymskim. Jednakże niektórzy historycy wskazują na istnienie znacznie bliższych Gadirowi złóż rud cyny, na przykład na północo-zachodzie Hiszpanii (w Galicii), gdzie wybrzeże jest silnie rozczłonkowane i niewielkie półwyspy można uważać za wyspy.
|